30%-regeling

Volgens de 30%-regeling mag u voor werknemers met een specifieke deskundigheid maximaal 30% van het salaris belastingvrij uitbetalen als tegemoetkoming in de extra kosten die dergelijke werknemers plegen te maken. Denk bijvoorbeeld aan extra huisvestingskosten.

Voorwaarden

Er geldt wel een aantal voorwaarden. Zo moet er sprake zijn van een specifieke deskundigheid van de werknemer, wat moet blijken uit een minimumsalaris. Ook moet de werkgever het deel van de kostenvergoeding aanwijzen als vrijgesteld loon en dit ook als zodanig vastleggen in de administratie.

Doorwerking naar inkomstenbelasting

Als aan bovenstaande voorwaarden niet wordt voldaan, dan is een deel van het salaris niet vrijgesteld en werkt dit door naar de inkomstenbelasting. Dit bleek onlangs uit een zaak voor het Hof Amsterdam. Ten aanzien van een buitenlandse werknemer was door zijn werkgever een ontvangen bonus niet aangewezen als deels vrijgesteld loon. De werknemer corrigeerde dit zelf in zijn aangifte inkomstenbelasting, maar die vlieger ging niet op.

Einde looptijd 30%-regeling

Behalve dat niet voldaan was aan de voorwaarde dat vrijgesteld loon moet worden aangewezen, was de vrijstelling ook niet meer mogelijk omdat de betaling van de bonus buiten het einde van de looptijd van de 30%-regeling viel.

De buitenlandse werknemer was op 18 januari 2017 gestopt met zijn feitelijke werkzaamheden. De 30%-regeling eindigde bij hem op 28 februari 2017, de laatste dag van het eerste loontijdvak nadat de tewerkstelling was geëindigd. De bonus was echter pas in maart 2017 uitbetaald. Er moest dus over de gehele bonus belasting worden betaald.